گزارش: میزگرد علمی ـ پژوهشی با عنوان پیشگیری از اعتیاد در محیط های کاری

میزگردعلمی ـ پژوهشی با عنوان پیشگیری از اعتیاد در محیط های کاری

تاریخ :

02/12/1391

مدعوین:

کارشناسان سازمان بهزیستی

خانم قازاریان نماینده دفتراعتیاد سازمان بهزیستی کشور

خانم اولیاییکارشناس مسئول پیشگیری سازمان بهزیستی کشور

آقای دکتر بهزاد مسئول دفتر ارزشیابی سازمانبهزیستی کشور

خلاصه جلسه:

خانم قازریان فرمودند:از سال 1386 اکثر برنامه های پیشگیری اجتماع محور و تقریباً متناسب با سن، فرهنگ ونیازهای جامعه طراحی شده اند.

هدف غایی اینبرنامه ها، ارتقاء سلامت روانی اجتماعی بوده و سعی شده است که مدیران و کارفرمایانبه اهمیت این موضوع آگاه شوند و در امر آموزش و پیشگیری همکاری داشته باشند.

برای عملیاتیکردن این پروژه، برنامه ملی پیشگیری ازاعتیاد در محیط کار در سال 1390 تدوین و در سند جامع پذیرفته شد.

ایشان تاکیدکردند: ورود به محیط کا نه به دلیل کنترل و درمان بلکه با هدف پیشگیری و ارتقایآگاهی صورت می گیرد. در مدل اجتماع محور همه اعضاء و کارمندان عضو تیم خواهند بودو تفکیک صورت نخواهد گرفت و علاوه بر پیشگیری شرکت کنندگان با تشکیل تیم و نحومشارکت گروهی آشنا خواهند شد و مهارت های اجتماعی آنها افزایش خواهد یافت.

خانم اولیایی درادامه ، برنامه ملی پیشگیری از اعتیاد را معرفی کرده و مهم ترین مشکل در اجرایبرنامه را عدم اجازه ورود به محل های کار دانستند و اینکه کارفرما برخی مواقع از همکاری سر باز زده و اجازه ورود وتشکیل تیم را نمی دهند.

اهداف اصلی اینبرنامه کاهش میزان اعتیاد به مواد مخدر در محیط های کاری بوده است و برنامه ریزی شده است که تا سال 1394 حداقل 20درصد افراد شاغل و محیط های کاری تخت پوشش این برنامه قرار گیرند و آموزش هایپیشگیری و مدیریت در این محیط ها انجام شود.

از جمله نقاطقوت این برنامه: وجود ساختارهای مشخص ایمنی و سلامت، تدوین سند جامع، احساس ضرورتپیشگیری در اعتیاد به جای درمان، امکان تخصیص بودجه می باشد.

و نقاط ضعفشامل: نبود ساختار مصوب متصدی در کارگاه ها، نبود آمار، ضعف مداخله و عدم همکاریدانشگاه ها، کمبود نیروی انسانی متخصص می باشد.

دکتر بهزاد درزمینه اهمیت این اجرای برنامه فرمودند: نتایج نشان می دهد که 70 درصد افراد معتادشاغل هستند و این ضرورت مداخله پیشگیرانه در محیط کار را نشان می دهد و ما بایستیبتوانیم در تمامی محیط ها امکان آموزش و آگاهی رسانی در جامعه را افزایش دهیم.

برنامه هایارتقاء سلامت بیش از سی سال است که در کشور اجرا می شوند . با توجه به اینکه شروعاعتیاد در جمع ایجاد می شود بنابراین بر اساس رویکرد اجتماع محور ، اعتقاد بر ایناست، که ترک نیز در جمع و گروه بهتر جواب می دهد.

ایشان بهاهمیت ارزشیابی اشاره کردند و فرمودند: بهدلیل مشکلات ساختاری امکان ارزشیابی مداخله ها وجود ندارد و متاسفانه مدیران ازارائه آمار درست پرهیز می کنند و احساس می کنند ارائه آمار درست مدیریت آنها رازیر سوال می برد در حالی که آمار شفاف، باعث برنامه ریزی مناسب خواهد شد. مهم تریندلیل ارزشیابی پاسخگویی است و به دنبال آن افزایش آگاهی و برنامه ریزی مناسب با آنمی تواند در ارتقاء سلامت، تاثیر مطلوبی داشته باشد.

نتایج:

اثرات برنامههای اجتماع محور و پیشگیری در محیط کار به شرط همکاری کارفرمایان و شفاف سازی مفیدخواهد بود.

جلال مرادی

کارشناس ارشد روانشناسی بالینی