گزارش: میزگرد علمی ـ پژوهشی با عنوان نقش سازمان های مردم نهاد در امر مبارزه با مواد مخدر

میزگردعلمی ـ پژوهشی با عنوان نقش سازمان های مردم نهاد در امر مبارزه با مواد مخدر

تاریخ :

25/11/1391

مدعوین:

آقای مهندس دژکام : نماینده موسسهکنگره 60 (NGO)

آقای مهندس دیلمی زاده: نماینده موسسهتولدی دوباره (NGO)

آقای غلام رضا رجبی: کارشناس دفتر مردمیستاد مبارزه با مواد مخدر

خلاصه جلسه:

آقای رجبی سازمانهای مردم نهاد (سمن) فعال در زمینه پیشگیری از اعتیاد را 1208 تشکل معرفی کردند وفرمودند : 48 درصد در امر پیشگیری ، 48 درصد در امر درمان و 2 درصد در امر خدمات (TC درمان سرپایی) و ... مشغول به فعالیت می باشند.

عمده مشکلات سمنها خلاء قانونی نیست بلکه پشتیبانی قانونی است که از جمله آنها می توان به زمان بربودن ثبت موسسه، تغییر قوانینبه صورت پی در پی، ورود افراد غیر تخصصی به فعالیتهای تخصصی ، و... اشاره نمود.

آقای مهندسدیلمی زاده به تاریخچه پرداختند و اظهار داشتند بخش زیادی از فعالیتهای سمن ها معطوف به پیشگیری از تقاضای مصرف بوده است.

ایشان در ادامهراه کارهای تعامل NGO ها با دولت را مورد بررسی قرار دادند و فرمودند: برای نمونه از زمان تاسیس موسسهتولدی دوباره ما 250 هزار عضو تا به حال جذب کرده ایم و مهم این است که توانستهایم، این تعداد افراد معتاد را با اهدافموسسه آشنا نماییم.

ایشان در خصوصقانون تاسیس سمن ها به اصل 44 قانون اساسی ، اصل 185 قانون اساسی ، بند 9 سیاستهای کلی نظام و نیز بیانات رهبری معظماشاره کردند.

به گفته ایشان تلاش سمن ها از سال 1380 برایارتباط با مدیران میانی و شفاف سازی خدمات باعث اعتماد سازی شد که منجر به ارتباط با مدیران کشور و نیز حمایت مدیرانارشد شده است . در حال حاضر نیز منجر به تشکیل اتحادیه سمن های عضو اکو شده است که دبیرخانه آن در تهران قرار دارد.

ایشان اعتقادداشتند راه کار اصلی قانون مندی سمن ها است و بهتر است قانون گذاران برای تسهیل در این گونه فعالیت ها و اصلاحقوانین موجود از سمن های فعال کمک بگیرند.

همچنین در آخر، ایشان شرط اصلی موفقیت سمن ها عدم وابستگی مالی به دولت و تکیه بر کمک های مردمی بر شمردند و تاکید کردندهمکاران شان از وابستگی مالی به حمایت های دولتی پرهیز کنند.

آقای مهندسدژکام مبارزه با اعتیاد را شامل دو بخش عرضه و کاهش تقاضادانستند و فرمودند کنترل عرضه مواد بهعهده نیروی انتظامی است و این بخش رتبه اول را در مبارزه با مواد مخدر در دنیادارد.

اما کاهش تقاضابه عهده سازمان های مختلفی از جمله سازمان بهزیستی ، وزارت بهداشت و درمان ، آموزشو پرورش و... است که این پراکندگی در نهایت منجر به تشکیل ستاد مبارزه با موادمخدر شده است ولی با وجود تلاش سازمان ها به دلیل اهمیت موضوع و اورژانسی بودن پیشگیریاز اعتیاد، سمن ها نیز ورود پیدا کرده اند تا بتوانند بخشی از کاستی های موجود رابر طرف نمایند .

ورود سمن ها بهاین بخش برای حمایت از برنامه های پیشگیرانه بوده است و قصد رقابت با سازمان هایدولتی را نداشته و در جهت ترویج حمایت به منظور کاهش آسیب تلاش می کنند.

ایشان نیز بهمشکلات دریافت مجوز ، تغییر مجوز و قوانین NGOها اشاره کردند. و خواستار تسریع و تسهیل در قوانین شدند.

نتایج:

نقاط ضعف سمنها:

1 ـ نداشتن مجوز فعالیتبرخی از سمن ها

2ـ انجام فعالیتهای خارج از قانون اساسنامه

3 ـ فعالیت هایغیر تخصصی

4ـ احتمال ورودبه فعالیت های غیر از موضوع فعالیت NGO

5ـ عدم نظارت

6ـ فقدانارزشیابی فعالیت های NGO ها

7 ـ خودشانقانون تعیین می کنند و آیین نامه های داخلی را به دلیل نا آگاهی حقوقی ، با قوانینکشور و انتظامی هماهنگ نمی کنند.

نقاط قوت سمن ها:

1ـ کمک بهپیشگیری در زمینه اعتیاد

2ـ کمک به بخشآموزش جامعه

3ـ کاهش هزینههای اجرایی

4 ـ استفاده ازحمایت های مالی و انسانی جامعه.

جلال مرادی

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی